کار ستور است خور و خفت و خیز

تا می و شیرم دهد و انگبین

رنجگی تشنه نخواهم نه آب

بی سفرم نیست به کار اسپ و زین

شو تو بخور، چون کنی ابرو بچین؟

نیستی آگاه تو هیچ از بهشت

خور چه کنی گر نه خری راستین؟