کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 1,933

همه دشت مغز و سر و پای بود

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1,930

    ستاره غمی شد ز آوای کوس

    #
  2. 1,931

    زمین گشت جنبان چو ابر سیاه

    #
  3. 1,932

    تو گفتی همی بر نتابد سپاه

    #
  4. 1,933

    همه دشت مغز و سر و پای بود

    انتخاب‌شده
  5. 1,934

    همانا مگر بر زمین جای بود

    #
  6. 1,935

    همی نعل اسبان سرکشته خست

    #
  7. 1,936

    همه دشت بی تن سر و پای و دست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 1,933 از «اندر ستایش سلطان محمود» است.