دستان نتواند زدن و ناورد الحان

هرچند که بر منبر نادان بنشیند

هرگز نشود همبر با دانا نادان

گر زاغ سیه باغ ز بلبل بستاند

از مرد پدید آید حکمت نه ز منبر

خورشید کند عالم پر نور نه سرطان

میدان خدای است قران، هر که سوار است