کز حسرت و غم سنگ بخائید به دندان

از بهر چه گوئید چنین خام سخن ها؟

ای مغز شما دود زده ز آتش عصیان!

آنگاه شوید آگه از این بیهده گفتار

آن روز پشیمانی و حسرت نکند سود

آن را که نشد بر بدی امروز پشیمان

حسرت نکند کودک را سود به پیری