گر جمله یکی نامه شود عدل و سعادت

پر مشتری و زهره شود بقعت یمگان

از نام تو بگدازد بدخواه تو، گوئی

ماه است مگر نامت و بدخواه تو کتان

آن نامه نیابد مگر از دست تو عنوان

مر بنده ت را دشمن و بدگوی بسی هست

زان بیش کجا هست به درگاه تو مهمان