حرمت نیافت خسرو و ازو و نه پهلوان

ای از غمان نوان شده امروز، بی گمان

فردا یکی دگر شود از درد تو نوان

بدخو زمانه با تو به پهلو رود همی

حرمت مدار چشم ز بد خو جهان ازانک

بی حرمتی است عادت ناخوب بدخوان

بازی است عمر ما به جهان اندر، ای پسر،