ای آمده زان سرای و مانده

آورد پدید روی درمان

از مرگ بتر ندید کس درد

داناش نخواست همچو نادان

یک چند در این سرای مهمان

دانا نکشد سر از مکافات

بد کرده بدی کشد به پایان