چو نتوانی نشاندن گوز و خرما

تو را دن به، به گرد دن همی دن

چو می دانی که ت از خم گوز ناید

به طمع گوز خم را خیره مشکن

نباید بید و سنجد را فگندن

بخندد هوشیار از حکمت مست

هوس را خیره حکمت چون بری ظن؟