از این تاریک چه بیرون شدن را

ببایدت، ای برادر، می گذشتن

ز حکمت خواه یاری تا برآئی

که مانده ستی به چاه اندر چو بیژن

ز مردان مرد باید وز زنان زن

چو قصد شعر حجت کرد خواهی

به فکرت دامن دل در کمر زن