نفرین کنی بر ایشان از دل و گر کسی نیز

تا زان سگان به شمشیر از دل برون کنی کین

هر شب ز درد و کینه تا روز برنیاید

خشک است پشت کامت تر است روی بالین

نفرین کند بگوئی از صدق دل که آمین

واگه نه ای که نفرین بر جان خویش کردی

ای وای تو که کردی بر جان خویش نفرین!