بنگر به چشم عبرت تا خلق را ببینی

در باغ و زو برآمد قومی همه ملاعین

در بوستان دنیا تا خوگ زاد ازان پس

تلخ است و زشت و گنده خوش بوی و چرب و شیرین

برسان جمع مستان افتاده در مجانین

آن سیم می نماید وا رزیز در ترازو

وین زهد می فروشد در آستینش تنین