که دریغ آید زیشانت همی که دان؟

بلکه گر دیو سخن گوید و گم راه است

عامه گمره تر دیوند همه یکسان

تو چه گوئی، که جهان از قبل اینهاست

عامه دیوست، اگر دیو خطا گوید

جز خطا باشد هرگز سخن حیران؟

ابر چون به رزمی شوره فرو بارد