شو حذردار، حذر، زین یله گو باره

جز خطا باشد هرگز سخن حیران؟

ابر چون به رزمی شوره فرو بارد

گرچه روشن باشد تیره شود پایان

بل نه گوباره کز این قافله شیطان

زین قوی قافله کور و کر، ای خواجه

نتواند که رهد هیچ حکیم آسان