پست یابیش چو بر برف بود بنیان

ای خردمند، مشو غره بدانک ابلیس

باد کرده است به خلق اندر شادروان

گرچه نیکو و بلند است و قوی خانه

دست اندر رسن آل پیمبر زن

تا ز دیوان نرود بر تن تو دستان

تخم هر معصیت، ای پور پدر، جهل است