تو را گر همی پند خواهی گرفتن

غریب و سپنجی به خانه کسانه

بگفتند کاین خانه مر بوفلان را

به میراث ماند از فلان و فلانه

زبان فلان و فلانه است خانه

چو خانه بماند و برفتند ایشان

نخواهی تو ماندن همی جاودانه