نخواهد همی ماند با باد مرگی

زبان فلان و فلانه است خانه

چو خانه بماند و برفتند ایشان

نخواهی تو ماندن همی جاودانه

بدین خرمن اندر نه کاه و نه دانه

پدرت و برادرت و فرزند مادر

شده ستند ناچیز و گشته فسانه