پر نشود جز به خاک و ریگ و نماله

تات یکی وعده کرد هرگز کان را

باز به روز دگر نکرد حواله

معده ت چاهی است ای رفیق که آن چاه

رنج مبر تو که خود به خاک یکی روز

بر تو کنندش بلامحال و محاله

هم به تو مالد فلک تو را که ندارد