که چونین نگوید مگر ابلهی

قباد آمد آنگه به نزدیک شاه

بگفت آنچه بشنید ازان رزم خواه

منوچهر خندید و گفت آنگهی

سپاس از جهاندار هر دو جهان

شناسنده آشکار و نهان

که داند که ایرج نیای منست