او جسته مر تو را و تو زو جسته

دیو از تو دست خویش کجا شوید

تا تو دل از طمع نکنی شسته؟

تا کی بود خلاف تو با دانا

ای خوی بد چو بنده بد رگ را

صد ره تو را به زیر لگد خوسته

جز خوی بد فراخ جهانی را