در خانه شدم بی تو من ازیرا

استاده چه ماندی بر آستانه؟

هاروت همانا که بست راهت

زی خانه بدان بند جاودانه

هاروت تو را هست و مر مرا نه

زین است بر او قال و قیل قولت

وز خمر خم است پر و چمانه