چو مردان رضا ده به اندک شنه

به دون قوت بس کن ز دنیای دون

که دانا نجوید ز دنیا دنه

از ابر جهان گر نباردت سیل

بباید همی رفت بپسیچ کار

چنین چند گردی تو بر پاشنه؟