کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 110

فریدون فرخ گوای منست

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 107

    سپاس از جهاندار هر دو جهان

    #
  2. 108

    شناسنده آشکار و نهان

    #
  3. 109

    که داند که ایرج نیای منست

    #
  4. 110

    فریدون فرخ گوای منست

    انتخاب‌شده
  5. 111

    کنون گر بجنگ اندر آریم سر

    #
  6. 112

    شود آشکارا نژاد و گهر

    #
  7. 113

    به زرور خداوند خورشید و ماه

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 110 از «بخش ۱۴ - سپه چون به نزدیک ایران کشید...» است.