زیرا که گونه گونه همی گردد

زیرا که از نفایه بیالائی

چون روزگار برتو بیاشوبد

یک چند پیشه کن تو شکیبائی

جافی جهان ،چو مردم سودائی

بر صحبت نفایه و بی دانش

بگزین به طبع وحشت تنهائی