معیوب نیستی تو ولیکن ما

در شخص مردمی و تو دریائی

بل مردم است میوه تو را و، تو

یکی درخت خوب مهیائی

بر تو نهیم عیب ز رعنائی

ای حجت زمین خراسان تو

هرچند قهر کرده غوغائی