کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 35

دست بر پرهیزدار و خوب گوی و علم جوی

چهرهٔ ناصرخسروشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 32

    بام و بوم از علم سازی وز خرد پرهون کنی

    #
  2. 33

    موش و مار اندر خزینه خویش مفگن خیر خیر

    #
  3. 34

    گر نداری در و گوهر کاندرو مخزون کنی

    #
  4. 35

    دست بر پرهیزدار و خوب گوی و علم جوی

    انتخاب‌شده
  5. 36

    تا به اندک روزگاری خویشتن قارون کنی

    #
  6. 37

    گرد دانا گرد و گردن قول او را نرم دار

    #
  7. 38

    گر همی خواهی که جای خویش بر گردون کنی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 35 از «قصیده شماره ۲۲۳ - گر نخواهی ای پسر تا خویشتن مجنون کنی...» است.