زی لابه و زاریت ننگرد چرخ

آن به که تو تیمار او نداری

زیرا که همی هرچگونه باشد

هم بگذرد این مدت شماری

هرچند که لابه کنی و زاری

دیوی است ستمگاره نفس حسی

کو مایه جهل است و بی فساری