وز روزی و از مال و تن درستی

از پشه خردمند غمگساری

آن کوش که دست از طمع بشوئی

وین سفله جهان را بدو گذاری

وز فکرت و از علم و هوشیاری

مر نعمت یزدان بی قرین را

یک یک به تن خویش برشماری