او در سگالید، تو درمان نسگالی؟

ای سرو بن، از گشتن این بر شده دولاب

خمیده و بی تاب چو فرسوده دوالی

دانی که همی برتو جهان درد سگالد

درمان تو آن است که تا با تو زمانه

شیری بسگالد نسگالی تو شگالی

مکر و حسد و کبر و خرافات و طمع را