مپذیر و مده ره به در خویش و حوالی

درمان تو آن است که تا با تو زمانه

شیری بسگالد نسگالی تو شگالی

مکر و حسد و کبر و خرافات و طمع را

خواری مکش و کبر مکن بر ره دین رو

مومن نه مقصر بود ای پیر نه غالی

بر خلق جهان فضل به دین جوی ازیراک