لاجرم از بیم که رسوا شوی

گر تو هی گوز فگنده چری؟

دین تو به تقلید پذیرفته ای

دین به تقلید بود سرسری

هیچ نیاری که به من بگذری

چون سوی صراف شوی با پشیز

مانده شوی و خجلی برسری