کان را تو همی کنون بپوشانی

آنگه ز میان خلق برخیزد

خویشی و برادری و خسرانی

پوشیده نماند آن زمان کاری

آن روز به عذر گفت نتوانی

«می خورد فلان و من سپندانی»

وانجا نرود تو را چنین کاری