تو همانا که نه هشیار سری،ور نی

نه همی بینم جز مکرو ستم گاری

بستری پاک و پراگنده کنی فردا

هرچه امروز فراز آری و بنگاری

چونکه فعل بد را زشت نینگاری

گر نه مستی،پس بی آنکه بیازردیم

ما تو را،ما را از بهر چه آزاری؟