گر همی نعمت دایم طلبی، او را

نیست پنهان شدن از وی به شب تاری

گر تو را بنده خود خواند سزاوار است

وگرش طاعت داری تو سزاواری

بندگی کن به درستی و به بیماری

مردوار، ای پسر، ا زعامه به یک سو شو

چه بری روز به خواب و خور خرواری؟