این پشت دوتا به قول یکتاهی

اکنونت دراز کرد می باید

طاعت، که گرفت قد کوتاهی

دوتات شده است پشت، یکتا کن

از حرص بکاه و طاعت افزون کن

زان پس که فزودی و همی کاهی

جان دانه مردم است و تن کاه است