امیدت به باغ بهشت است ازیرا

ازیرا تو از جهل سر پر خماری

چو از شیر و از انگبین و خورش ها

سخن بشنوی خوش بگریی به زاری

که در آرزوی ضیاع و عقاری

بیندیش از آن خر که بر چوب منبر

همی پای کوبد بر الحان قاری