چون تو بدبخت فضولی نه چو گمراهان

چیست نزد تو برین حجت برهانی؟

تو چه دانی که بود آنکه خر لنگت

تو همی براثر استر او رانی؟

انده جهل خوری و غم حیرانی

سخت بی پشت بوند و ضعفا قومی

که تو پشت و سپه و قوت ایشانی