مردم اگر جان و تن است از چه روی

تخمش خواهیم که نپراگنی

عمرت شاخی است پر از بار و خار

چون تو همه خار همی برچنی؟

فتنه تو بر جانت نه ای بر تنی؟

جانت برهنه است و تو این تار و پود

بر تن تاریک همی بر تنی