دانی که تو چون خوار و من عزیزم؟

بر من ز چه همواره بد سگالی

از کار تو دانی که بی گناهم

هرچند تو بدبخت و تنگ حالی

زیرا که منم زر و تو سفالی

از جهل که آن ملک توست، جانم

چون جان توست از علوم خالی