گر در تو این گمان به غلط بردم

چون خر چرا همیشه خریداری؟

بار درخت مردمی علم آمد

ای بی خرد تو چونکه سپیداری؟

پس چونکه هیچ بار همی ناری؟

از پند و حق و خوب سخن سیری

وز هزل و ژاژ و باطل ناهاری