فضل پدر تو را ندهد نفعی

اسپ پدرت و اشتر عماری

چه سود چون همی ز تو گند آید

گر تو به نام احمد عطاری؟

تو چونکه گر خویش نمی خاری؟

گشی مکن به جامه که مردان را

ننگ است و عار گشی و عیاری