او را، چرا که خوارش نگذاری؟

گشی مکن به جامه که مردان را

ننگ است و عار گشی و عیاری

خاک است کالبد، به چه آرائی

مرده است هیکلت نشود زنده

گر سر به سر زرش بنگاری

پولاد نرم کی شود و شیرین