ور جهان را یکسره ایزد مسلمان خواستی

کشت و میوه ستان و راغ و باغ چون دیباستی

این چرا بنده ضعیف و چاکر و ساسیستی

وان چرا شاه و قوی و مهتر و والاستی

جز مسلمان نه جهودستی و نه ترساستی

وانت گوید جمله عدل است این و ما را بندگی است

خواست او را بود و باشد، نیست ما را خواستی