«بهزیستی گرنه این مولای و آن مولاستی»

وانچه کز جستن محال آید نشاید بودن آن

پس نشاید گفتن «ار هستی چنین زیباستی»

پس محال آورد حال دهر قول آنکه گفت

وانکه گوید «خواست ما را نیست» می گوید خرد

کاین همانا قول مردی مست یا شیداستی

این چنین بی هوش در محراب و منبر کی شدی