پاک و با قیمت که گوئی عنبر ساراستی

خلق و امر او راست هردو، کرد و فرمود آنچه خواست

کی روا باشد که گوئی زین سپس «گر خواستی»؟

گر شنودی، ای برادر، گفتمت قولی تمام

وانکه می گوید که «حجت گر حکیمستی چرا

در دره یمگان نشسته مفلس و تنهاستی؟»

نیست آگه زانکه گر من همچو بد حالمی