خرد بار درخت مردم آمد

به من بر آن نباشد هیچ عاری

خرد ما را به کار آید اگر چند

نمی دارد به کارش نابکاری

بدو باغی جدا گشت از چناری

خرد بر دلت بنگاری ازیرا

ازو به نیست مر دل را نگاری