شدم، گرچه نبودم، بردباری

مرا این روزگار آموزگار است

کزین به نیست مان آموزگاری

ز بسیاری که بردم بار رنجش

مجوی از کس شکاری گر نخواهی

که جوید دیگری از تو شکاری

خردمندا، تو را شعرم نثار است