بانگ به ابر اندرون و خانه تهی

مال یتیم از کف وصی و ولی

بی عسل و روغن است نانت و خوان

تا نستانی جهود را عسلی

تو به مثل مردمی نه ای، دهلی

نه ز خداوند توبه جوئی و نه

هیچ بخواهی ز بندگان بحلی