که بردت پس هوازی جز هوا زی شعر اهوازی؟

همی تازی به مجلس ها که من تازی نکو دانم

ز بهر علم فرقان است عزیز، ای بی خرد، تازی

خزینه علم فرقان است، اگر نه بر هوائی تو

خزینه راز یزدان اینکه فرقان است ازان خوار است

به سوی تو که تو با دیو حیلت ساز در رازی

گر انبازی به دین اندر ز حیلت گر جدا گردی