از نام خویش چون خر کره چرا رمی؟

حاتم میان ما به سخاوت سمر شده است

حاتم توی اگر به سخاوت چو حاتمی

چون خود گزید تیره دل و جانت جهل را

فاضل کنند نامت اگر تو به جد و جهد

تا فضل را به دست نیاری نیارمی

چون گشته ای به سان پلاس سیه درشت؟