بر آسمان چگونه توانی شد از زمی؟

چون گشته ای به سان پلاس سیه درشت؟

نابسته هیچ کس ره تو سوی مبرمی

برآسمانت خواند خداوند آسمان

واکنون که خوانده ای تو و لبیک گفته ای

بر کار خود چو مرد پشیمان چرا شمی؟

تدبیر برشدن به فلک چون نمی کنی؟